پس از سال ۲۰۰۳ و بهویژه پس از ظهور داعش در سال ۲۰۱۴، عراق با چالشهای امنیتی و سیاسی پیچیدهای مواجه بوده است. یکی از مهمترین این چالشها، وجود و فعالیت گروههای شبهنظامی متعددی است که برخی از آنها از حمایت ایران برخوردارند. دولت عراق در سالهای اخیر تلاشهایی را برای اعمال حاکمیت کامل بر این گروهها، خلع سلاح آنها یا ادغامشان در ساختارهای امنیتی رسمی آغاز کرده است. این مقاله به بررسی این تلاشها، بازیگران اصلی، نفوذ ایران، وضعیت امنیت مرزی و چالشهای پیشرو میپردازد.
بستر تاریخی و ریشههای نفوذ ایران در عراق

پس از سقوط رژیم صدام حسین در سال ۲۰۰۳، ایران نفوذ قابل توجهی در سیاست عراق به دست آورد و از گروههای شبهنظامی در این کشور حمایت مالی و آموزشی کرده است. اهداف ایران از این نفوذ شامل جلوگیری از تشکیل دولتی خصمانه در بغداد، تقویت نفوذ منطقهای خود و تلاش برای خروج نیروهای آمریکایی از عراق بوده است. این نفوذ از طریق احزاب سیاسی، حمایتهای مالی و تسلیحاتی به گروههای شبهنظامی شیعه و همچنین روابط فرهنگی و مذهبی گسترش یافته است.
شبهنظامیان عراقی و پیچیدگیهای الحشد الشعبی

«بسیج مردمی عراق» یا «الحشد الشعبی» در سال ۲۰۱۴ و پس از فتوای آیتالله سیستانی برای مقابله با داعش شکل گرفت. این نیروها که عمدتاً از گروههای شیعه تشکیل شدهاند، اما شامل گروههای سنی، مسیحی و ایزدی نیز میشوند، نقش مهمی در شکست داعش ایفا کردند. در سال ۲۰۱۶، پارلمان عراق با اکثریت آرا، حشد الشعبی را به عنوان یک سپاه جدا از ارتش به رسمیت شناخت و آن را بخشی از سیستم امنیتی کشور اعلام کرد.
گروههای کلیدی وابسته به ایران و وفاداریهای متضاد
با این حال، بسیاری از گروههای زیرمجموعه حشد الشعبی پیش از این به طور مستقل فعالیت میکردند و برخی از آنها وفاداری قوی به ایران دارند و حتی با رهبر ایران بیعت کردهاند. گروههایی مانند کتائب حزبالله، عصائب اهل الحق، حرکه النجباء، کتائب سیدالشهداء و سازمان بدر از جمله مهمترین این گروهها هستند که برخی از آنها توسط نیروی قدس سپاه پاسداران حمایت مالی، آموزش و تسلیح میشوند. این دوگانگی در وفاداری، کنترل کامل آنها را برای دولت عراق با چالش مواجه کرده است.
استراتژی دولت عراق برای سرکوب و کنترل گروههای شبهنظامی
دولت عراق، بهویژه تحت فشار فزاینده واشنگتن، طرحی را برای افزایش کنترل دولت مرکزی بر سلاح در کشور و کاهش فعالیت گروههای شبهنظامی، بهویژه گروههای نزدیک به ایران، دنبال میکند.
هدف: انحصار سلاح در دست دولت
این طرح با هدف پایان دادن به وابستگیهای سیاسی و مذهبی گروههای مسلح و الحاق آنها به نهادهای رسمی امنیتی کشور آغاز شده است. دولت عراق به دنبال آن است که تنها نیروهای امنیتی رسمی حق حمل و نگهداری سلاح را داشته باشند.
ضربالاجلها و پیامدهای قانونی
دولت عراق به گروههای مسلح نزدیک به ایران تا ۳۰ سپتامبر (۸ مهر) مهلت داده است تا سلاحهای خود را تحویل دهند. پس از این تاریخ، هرگونه فعالیت مسلحانه خارج از چارچوب دولت بر اساس قانون مبارزه با تروریسم پیگرد خواهد شد. این ضربالاجل نشاندهنده عزم دولت برای اعمال حاکمیت قانون است.
فشارهای بینالمللی و محدودیتهای مالی
دولت عراق در توافقی با آمریکا پذیرفته است دسترسی حکومت ایران و گروههای شبهنظامی همسو با آن به دلار را محدود کند. این اقدام در ازای ازسرگیری ارسال محمولههای اسکناس دلار به بغداد صورت گرفته است. این فشار مالی یکی از ابزارهای مهم برای کاهش قدرت و نفوذ این گروهها است.
واکنش گروههای مختلف
در حالی که برخی گروهها مانند سرایا السلام (وابسته به مقتدی صدر)، عصائب اهل الحق و کتائب امام علی با طرح دولت برای تحویل سلاح موافقت کردهاند، گروههایی مانند کتائب حزبالله و نجباء مخالفت خود را با تحویل سلاح اعلام کردهاند و شرط خود را خروج کامل نیروهای آمریکایی از عراق میدانند. منابع امنیتی عراق از نقش مستقیم سپاه پاسداران در ترغیب این گروهها به مخالفت با خلع سلاح خبر دادهاند.
اقدامات امنیتی اخیر دولت
در پی افزایش نگرانیها از تحرکات گروههای شبهنظامی و حملات احتمالی از خاک عراق به کشورهای همسایه، دولت عراق سطح آمادهباش نیروهای نظامی و امنیتی را افزایش داده و یگانهای مبارزه با تروریسم را به بغداد اعزام کرده است. این اقدامات نشاندهنده جدیت دولت در کنترل وضعیت امنیتی است.
امنیت مرزی عراق و تأثیر گروههای مسلح
امنیت مرزی عراق از جمله چالشهای مهمی است که تحت تأثیر فعالیت گروههای مسلح قرار دارد. دولت عراق بارها تأکید کرده است که اجازه نخواهد داد خاک این کشور به عرصه تسویه حساب میان قدرتهای منطقهای و بینالمللی تبدیل شود و یا از آن برای حمله به کشورهای همسایه استفاده شود. وزارت کشور عراق اعلام کرده است که مرزهای کشور به لطف تلاشهای مستمر فرماندهی نیروهای مرزی و کمک تشکیلات امنیتی مختلف از سطح بالایی از امنیت و ثبات برخوردارند. با این حال، کشورهای همسایه، بهویژه پس از حملات پهپادی از خاک عراق، بر بغداد فشار آوردهاند تا گروههای مقاومت را از مرزها دور کرده و کنترل کامل بر نوار مرزی را اعمال کند.
چالشها و نکات کلیدی در مسیر کنترل شبهنظامیان
تلاش عراق برای سرکوب گروههای شبهنظامی وابسته به ایران با چالشهای متعددی همراه است:
- پیچیدگی روابط با حشد الشعبی: حشد الشعبی نهادی رسمی و قانونی در عراق است، اما شامل گروههایی با وفاداریهای متفاوت است که کنترل کامل آنها برای دولت چالشبرانگیز است.
- توازن میان استقلال و نفوذ خارجی: دولت عراق در تلاش است تا استقلال حاکمیتی خود را در برابر نفوذ ایران و فشارهای آمریکا حفظ کند.
- فشارهای داخلی و بینالمللی: دولت عراق هم از سوی جامعه بینالملل (بهویژه آمریکا) و هم از سوی بخشهایی از جامعه داخلی برای کنترل گروههای مسلح تحت فشار است.
- تأثیر تحولات منطقهای: درگیریهای منطقهای، بهویژه تنشهای بین ایران، آمریکا و اسرائیل، مستقیماً بر وضعیت گروههای شبهنظامی در عراق و تلاشهای دولت برای کنترل آنها تأثیر میگذارد.
خطاهای رایج در تحلیل وضعیت گروههای شبهنظامی عراق
در تحلیل وضعیت گروههای شبهنظامی در عراق، برخی خطاهای رایج وجود دارد که میتواند منجر به درک نادرست شود:
- یکسانسازی گروههای حشد الشعبی: یک خطای رایج، در نظر گرفتن تمامی گروههای حشد الشعبی به عنوان یک واحد یکپارچه و کاملاً وابسته به ایران است. در حالی که حشد الشعبی یک چتر گسترده است و شامل گروههایی با درجههای مختلفی از استقلال و ارتباط با دولت مرکزی عراق میشود.
- نادیده گرفتن عوامل داخلی: عدم توجه به عوامل داخلی مانند نقش مرجعیت دینی در نجف، نیازهای امنیتی عراق پس از داعش و پویاییهای سیاسی داخلی در شکلگیری و بقای این گروهها.
- تحلیل تکبعدی: تمرکز صرف بر نفوذ ایران و نادیده گرفتن پیچیدگیهای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرقهای که به حضور و قدرت گرفتن این گروهها کمک کرده است.
- اطلاعات منسوخ: با توجه به سرعت تحولات در عراق، اتکا به اطلاعات قدیمی میتواند منجر به تحلیلهای نادرست شود.
جمعبندی: آینده حاکمیت و امنیت در عراق
تلاش عراق برای سرکوب گروههای شبهنظامی وابسته به ایران، روندی پیچیده و چندوجهی است که تحت تأثیر عوامل داخلی، منطقهای و بینالمللی قرار دارد. دولت عراق در مواجهه با این گروهها، رویکردهای متفاوتی از جمله خلع سلاح، ادغام و اعمال فشار مالی را در پیش گرفته است. در حالی که برخی گروهها تمایل به همکاری نشان دادهاند، مقاومت برخی دیگر، به ویژه با حمایتهایی که از سوی سپاه پاسداران گزارش شده است، این روند را با چالش مواجه کرده است. آینده ثبات و حاکمیت عراق به توانایی دولت در مدیریت این گروهها، تقویت نهادهای امنیتی رسمی و ایجاد توازن در روابط خارجی خود با حفظ منافع ملی بستگی دارد. این یک فرآیند طولانیمدت خواهد بود که نیازمند انعطافپذیری سیاسی و حمایت مستمر بینالمللی است تا عراق بتواند حاکمیت کامل خود را بر تمامی اراضی و نیروهای مسلح اعمال کند.
سؤالات متداول
چرا دولت عراق با وجود نقش حشد الشعبی در مبارزه با داعش، به دنبال سرکوب این گروهها است؟
دولت عراق به دنبال اعمال حاکمیت کامل بر تمامی نیروهای مسلح در کشور است. اگرچه حشد الشعبی نقش مهمی در شکست داعش ایفا کرد، اما برخی از گروههای زیرمجموعه آن وفاداریهای متفاوتی به ایران دارند و خارج از کنترل کامل دولت مرکزی عمل میکنند. این وضعیت حاکمیت ملی عراق را تضعیف کرده و نگرانیهایی در مورد بیثباتی و دخالت خارجی ایجاد میکند.
نفوذ ایران در عراق از چه کانالهایی صورت میگیرد و اهداف اصلی آن چیست؟
نفوذ ایران در عراق از طریق حمایت مالی و تسلیحاتی از گروههای شبهنظامی شیعه، روابط فرهنگی و مذهبی، و همچنین نفوذ در احزاب سیاسی عراق صورت میگیرد. اهداف اصلی ایران شامل جلوگیری از تشکیل دولتی خصمانه، تقویت نفوذ منطقهای و تلاش برای خروج نیروهای آمریکایی از عراق است.
واکنش گروههای شبهنظامی به طرح دولت عراق برای خلع سلاح چگونه بوده است؟
واکنش گروهها متفاوت بوده است. برخی گروهها مانند سرایا السلام و عصائب اهل الحق با طرح دولت برای تحویل سلاح موافقت کردهاند. اما گروههایی مانند کتائب حزبالله و نجباء مخالفت خود را اعلام کرده و خروج کامل نیروهای آمریکایی از عراق را شرط خود برای خلع سلاح دانستهاند.
چگونه توافقات مالی بین عراق و آمریکا بر فعالیت گروههای وابسته به ایران تأثیر میگذارد؟
در توافقی با آمریکا، دولت عراق پذیرفته است دسترسی حکومت ایران و گروههای شبهنظامی همسو با آن به دلار را محدود کند. این اقدام با هدف کاهش منابع مالی و توان عملیاتی این گروهها صورت میگیرد و میتواند فشار اقتصادی قابل توجهی بر آنها وارد کند.
نقش مرجعیت دینی در نجف در رابطه با گروههای شبهنظامی چیست؟
مرجعیت دینی در نجف، بهویژه آیتالله سیستانی، نقش مهمی در شکلگیری حشد الشعبی با فتوای جهاد کفایی داشتند. با این حال، مرجعیت همواره بر ضرورت قرار گرفتن تمامی نیروهای مسلح تحت کنترل دولت مرکزی و حفظ استقلال عراق تأکید کرده است. نادیده گرفتن نقش و دیدگاههای مرجعیت در تحلیل وضعیت شبهنظامیان یک خطای رایج است.
چالشهای اصلی دولت عراق برای اعمال کنترل کامل بر مرزهایش کدامند؟
چالشهای اصلی شامل فعالیت گروههای شبهنظامی که ممکن است از مرزها برای عبور و مرور یا حمله استفاده کنند، نفوذ خارجی که کنترل مرزها را پیچیده میکند، و نیاز به تجهیز و تقویت نیروهای مرزی برای پوشش دادن مرزهای طولانی و صعبالعبور است. دولت عراق تحت فشار منطقهای و بینالمللی برای اطمینان از عدم استفاده از خاکش برای حمله به کشورهای همسایه قرار دارد.


اولین دیدگاه را بنویس
تجربه، سؤال یا نظر مرتبطت را با احترام بنویس.