فیلم ایرانی «خانه دوست کجاست» اثر عباس کیارستمی، یک شاهکار کلاسیک است که به صورت مخفیانه اکران نشده. اما فیلم جدید «خانه دوست اینجاست» (۲۰۲۶) که ادای احترامی به کیارستمی است، به عنوان یک اثر سینمای زیرزمینی ایران، مخفیانه فیلمبرداری و در جشنواره فیلم لندن ۲۰۲۶ به نمایش درآمد، نمادی از مقاومت هنری در برابر محدودیتها و انعکاسدهنده صدای هنرمندان مستقل.
شفافسازی یک عنوان: «خانه دوست کجاست؟» در برابر «خانه دوست اینجاست»
بحث پیرامون «اکران مخفیانه فیلم ایرانی «خانه دوست کجاست» در جشنواره لندن» نیازمند یک شفافسازی اساسی است. در حقیقت، دو فیلم با عناوین بسیار نزدیک وجود دارند که اغلب با یکدیگر اشتباه گرفته میشوند. یکی شاهکار جاودانه عباس کیارستمی و دیگری اثری جدید از سینمای زیرزمینی ایران.
فیلم کلاسیک عباس کیارستمی: «خانه دوست کجاست؟» (۱۹۸۷)
«خانه دوست کجاست؟» ساخته عباس کیارستمی، محصول سال ۱۳۶۵ (۱۹۸۷ میلادی)، یکی از برجستهترین آثار سینمای ایران و جهان است. این فیلم که جوایز بینالمللی متعددی از جمله پلنگ برنزی جشنواره لوکارنو (۱۹۸۹) را کسب کرده، هرگز به صورت «مخفیانه» اکران نشده است. این اثر بخشی از سهگانه کوکر کیارستمی است و داستان پسربچهای را روایت میکند که برای بازگرداندن دفتر مشق دوستش، سفری پرماجرا را آغاز میکند. این فیلم به دلیل نگاه شاعرانه و واقعگرایانهاش به دنیای کودکان و مسائل اخلاقی، شهرت جهانی دارد.
پدیده جدید: «خانه دوست اینجاست» (۲۰۲۶) و اکران آن در جشنواره لندن
برخلاف فیلم کیارستمی، اثر جدیدی با عنوان «خانه دوست اینجاست» (The Friend’s House Is Here) به کارگردانی مریم عطایی و حسین کشاورز، در اکتبر ۲۰۲۶ (۱۹ مهر ۱۴۰۵) به صورت مخفیانه در تهران فیلمبرداری و در هفتادمین جشنواره فیلم لندن به نمایش درآمده است. این فیلم جدید که ادای احترامی به اثر کیارستمی محسوب میشود، به طور مستقیم به موضوع سینمای زیرزمینی و هنرمندان مستقل در ایران میپردازد و محور اصلی این مقاله است.
«خانه دوست اینجاست»: روایتی از سینمای زیرزمینی ایران در لندن
فیلم «خانه دوست اینجاست» نه تنها یک اثر هنری است، بلکه نمادی از پایداری و خلاقیت در شرایط دشوار محسوب میشود. این فیلم به عنوان یکی از برجستهترین نمونههای سینمای زیرزمینی معاصر ایران، در کانون توجه جشنوارههای بینالمللی قرار گرفته است.
تولید، مضامین و چالشها
این فیلم به گفته کارگردانانش، «مخفیانه در تهران فیلمبرداری شده» و «به صورت قاچاقی از ایران خارج شده است». داستان آن به زندگی روزمره دو دوست و همخانه در تهران، پری (نمایشنامهنویس و بازیگر) و هانا (رقصنده)، میپردازد که هر دو عضوی از جامعه هنرمندان زیرزمینی هستند. پری نمایشنامههای تجربی مینویسد که با ایدئولوژی رسمی همخوانی ندارد و او را در معرض خطر قرار میدهد. فیلم صراحتاً به موضوعاتی چون سرکوب، مبارزه زنان و محدودیتهای اجتماعی و سیاسی در ایران میپردازد.
تولید این فیلم در شرایطی بسیار دشوار، از جمله قطعی برق و گاهی در میان ناآرامیها، با استفاده از دوربینهای کوچک و تجهیزات صوتی پنهان شده در کیف، طی چند هفته در سپتامبر و اکتبر سال گذشته انجام شد. این چالشها نشاندهنده تعهد عمیق سازندگان به بیان هنری خود است.
سفر یک فیلم زیرزمینی به جشنوارههای جهانی
عدم امکان حضور بازیگران در جشنواره ساندنس به دلیل محدودیتها، باعث شد فیلم به صورت قاچاقی از مرز ترکیه و پنهان در میان راشهای یک فیلم مذهبی خارج شود. این فیلم در ژانویه ۲۰۲۶ جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره ساندنس را از آن خود کرد و سپس در جشنواره فیلم لندن به نمایش درآمد. این مسیر پرچالش، نمادی از تلاش هنرمندان ایرانی برای رساندن صدای خود به مخاطبان جهانی است.
سینمای زیرزمینی ایران: ریشهها، دلایل و جایگاه در جشنوارههای بینالمللی
سینمای زیرزمینی در ایران پدیدهای نوظهور نیست، اما در سالهای اخیر، به ویژه پس از رخدادهای اجتماعی، دامنه و حضور آن در جشنوارههای خارجی گستردهتر شده است. این جریان شامل آثاری است که بدون دریافت مجوزهای رسمی و خارج از چارچوبهای سانسوری ساخته میشوند.
چرا سینمای زیرزمینی شکل میگیرد؟
ریشههای سینمای زیرزمینی در ایران به دهه ۷۰ شمسی و با فراگیر شدن دوربینهای ویدئویی و دیجیتال بازمیگردد. کارگردانان برای گریز از سد سانسور، بیان واقعیتهایی که در سینمای رسمی امکان نمایش ندارند، یا کسب شهرت بیشتر، به این شیوه روی میآورند. این پدیده اغلب با یک «اقتصاد نامرئی» گره خورده و سرمایه تولید آن گاهی از طریق سرمایهگذاران خارجی یا جوایز جشنوارهها تأمین میشود.
نقش جشنواره فیلم لندن در حمایت از سینمای مستقل ایران
جشنوارههای بینالمللی، به ویژه جشنواره فیلم لندن، نقش حیاتی در دیده شدن و حمایت از سینمای زیرزمینی ایران ایفا میکنند. این جشنوارهها بستری برای نمایش آثاری فراهم میآورند که در کشور خود امکان اکران ندارند. جشنواره فیلم لندن همواره میزبان فیلمهای ایرانی بوده و در سالهای اخیر به طور فزایندهای آثاری از سینماگران ایرانی، از جمله فیلمهای زیرزمینی را در برنامه خود قرار داده است. این امر به هنرمندان مستقل فرصت میدهد تا آثارشان را به مخاطبان جهانی عرضه کنند و از حمایت بینالمللی برخوردار شوند.
نمونههای برجسته دیگر از سینمای زیرزمینی ایران
در سالهای اخیر، تعداد قابل توجهی از فیلمهای زیرزمینی ایران در جشنوارههای معتبر جهانی به نمایش درآمده و جوایزی نیز کسب کردهاند. به عنوان مثال، فیلم «منطقه بحرانی» ساخته علی احمدزاده جایزه بهترین فیلم جشنواره لوکارنو را در مرداد ۱۴۰۲ کسب کرد و فیلم «آیههای زمینی» نیز در جشنواره کن ۱۴۰۲ به نمایش درآمد. این موفقیتها نشاندهنده پویایی و اهمیت این جریان هنری است.
تأثیر و اهمیت اکرانهای بینالمللی
نمایش فیلمهای زیرزمینی ایران در جشنوارههای بینالمللی، تأثیرات گستردهای دارد که فراتر از صرفاً نمایش یک اثر هنری است.
انعکاس واقعیتهای جامعه ایران
این فیلمها اغلب مضامین و تصاویری از ایران را به نمایش میگذارند که پیشتر در فیلمهای رسمی دیده نمیشدند. موضوعاتی نظیر مسائل اجتماعی، فرهنگی و چالشهای زندگی روزمره، از محورهای اصلی این آثار هستند. اکران این فیلمها در صحنه جهانی به مخاطبان بینالمللی کمک میکند تا درک عمیقتری از پیچیدگیها و واقعیتهای جامعه ایران پیدا کنند و با دیدگاههای مختلف هنرمندان این مرز و بوم آشنا شوند.
فرصتهای پیش روی هنرمندان مستقل
برای هنرمندان مستقل و فیلمسازانی که در داخل کشور با محدودیتهای فراوانی روبرو هستند، جشنوارههای بینالمللی فرصتی طلایی برای دیده شدن، جلب حمایت مالی و معنوی، و ادامه فعالیتهای هنریشان فراهم میکند. این اکرانها نه تنها به شهرت فردی هنرمندان کمک میکند، بلکه راه را برای نسلهای بعدی فیلمسازان زیرزمینی نیز هموار میسازد.
جمعبندی: صدای هنر در میان چالشها
اکران فیلم «خانه دوست اینجاست» در جشنواره فیلم لندن در سال ۲۰۲۶، بیش از یک رویداد سینمایی، نمادی از روحیه مقاومت، خلاقیت و پایداری سینماگران ایرانی است. این فیلم، با الهام از اثر جاودانه عباس کیارستمی، نه تنها به عنوان یک اثر هنری مستقل، بلکه به عنوان نمایندهای قدرتمند از جریان رو به رشد سینمای زیرزمینی ایران، نقش مهمی در معرفی صدای هنرمندان این مرز و بوم به جهان ایفا میکند. درک تمایز بین فیلم کلاسیک کیارستمی و این اثر جدید، برای تحلیل دقیقتر و حرفهایتر این پدیده ضروری است و نشان میدهد که هنر، حتی در دشوارترین شرایط، راه خود را برای بیان واقعیت و ارتباط با مخاطب جهانی پیدا میکند.
سؤالات متداول
تفاوت اصلی بین فیلم «خانه دوست کجاست؟» و «خانه دوست اینجاست» چیست؟
فیلم «خانه دوست کجاست؟» اثر کلاسیک عباس کیارستمی محصول ۱۹۸۷ است که به صورت رسمی اکران شده. در مقابل، «خانه دوست اینجاست» فیلمی جدید (۲۰۲۶) ساخته مریم عطایی و حسین کشاورز است که به صورت مخفیانه در ایران فیلمبرداری و به عنوان اثری از سینمای زیرزمینی در جشنواره لندن به نمایش درآمده است.
چرا فیلم «خانه دوست اینجاست» به عنوان یک اثر زیرزمینی شناخته میشود؟
این فیلم بدون مجوزهای رسمی دولتی و خارج از چارچوبهای سانسوری ساخته شده است. همچنین، به دلیل محدودیتها، به صورت مخفیانه فیلمبرداری و قاچاقی از کشور خارج شده و در جشنوارههای بینالمللی به نمایش درآمده است، که همگی ویژگیهای سینمای زیرزمینی هستند.
جشنواره فیلم لندن چه نقشی در حمایت از سینمای زیرزمینی ایران دارد؟
جشنواره فیلم لندن و سایر جشنوارههای بینالمللی، بستری حیاتی برای نمایش آثاری فراهم میکنند که در کشور خود امکان اکران ندارند. این جشنوارهها با نمایش این فیلمها، به دیده شدن هنرمندان مستقل کمک کرده و فرصتهای بینالمللی برای حمایت و ادامه فعالیتهای هنری آنها ایجاد میکنند.
مضامین اصلی فیلم «خانه دوست اینجاست» چیست؟
این فیلم به زندگی روزمره هنرمندان زیرزمینی در تهران میپردازد و صراحتاً موضوعاتی چون سرکوب، مبارزه زنان، و محدودیتهای اجتماعی و سیاسی در ایران را به تصویر میکشد. این اثر به عنوان «نامهای عاشقانه» به هنرمندان جوان ایرانی توصیف شده است.
آیا فیلم «خانه دوست اینجاست» جوایز دیگری نیز کسب کرده است؟
بله، این فیلم در ژانویه ۲۰۲۶ جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره ساندنس را از آن خود کرد، پیش از آنکه در اکتبر ۲۰۲۶ در جشنواره فیلم لندن به نمایش درآید.


اولین دیدگاه را بنویس
تجربه، سؤال یا نظر مرتبطت را با احترام بنویس.