در سال 2026، مذاکرات هستهای ایران و گروه 1+4 در وین از تمرکز بر احیای کامل برجام 2015 فاصله گرفته و به سمت دستیابی به تفاهمات موقت یا محدودتر حرکت کرده است. این تغییر رویکرد ناشی از انقضای قطعنامه 2231 شورای امنیت سازمان ملل و پیشرفتهای برنامه هستهای ایران است که معادلات دیپلماتیک را دگرگون ساخته است.
دور جدید مذاکرات هستهای وین با هدف احیای برجام و رفع تحریمها، با اعلام پیشرفتهای قابل توجه توسط میانجیگران و طرفین، به پایان رسیده است. این مذاکرات که در ژنو انجام شد، قرار است با دور جدید گفتوگوهای فنی در وین ادامه یابد تا جزئیات توافق در حوزههای هستهای، اقتصادی و امنیتی بررسی و تفاهم نهایی حاصل شود. این مقاله به تحلیل جامع این تحولات و چشماندازهای آتی میپردازد.
مذاکرات هستهای ایران با گروه ۱+۴ در سال ۲۰۲۶ از رویکرد احیای کامل برجام ۲۰۱۵ فاصله گرفته و به سمت تفاهمات موقت یا محدودتر متمایل شده است. این تحول نشاندهنده تغییر در خواستهها و چالشهای پیش روی طرفین، از جمله موضوع تضمینها، راستیآزمایی لغو تحریمها و دامنه توافق است. آینده این پرونده به پویاییهای داخلی ایران و آمریکا و تحولات منطقهای بستگی دارد.
