اولین نشست پیمان دفاعی سهجانبه ترکیه، عربستان و پاکستان، موسوم به «پیمان دفاع مشترک مکه»، در استانبول برگزار شد. این نشست که با هدف تقویت بازدارندگی جمعی و ارتقای همکاریهای امنیتی میان این سه کشور شکل گرفته، ابعاد گستردهای در پویاییهای امنیتی خاورمیانه و سیاست خارجی قدرتهای منطقهای دارد و میتواند معماری امنیتی منطقه را تحت تأثیر قرار دهد.
همکاریهای دفاعی مشترک میان کشورها، با هدف تقویت امنیت جمعی و بازدارندگی، به طور فزایندهای بر فناوریهای نوین متمرکز شده است. این رویکرد شامل تبادل دانش، رزمایشهای مشترک و توسعه قابلیتهایی نظیر هوش مصنوعی و جنگ الکترونیک برای مقابله با تهدیدات مدرن است. پیمانهای دفاعی مانند توافق اخیر میان عربستان، پاکستان و ترکیه، نمونهای از این تلاشها برای ارتقاء هماهنگی و توانمندیهای دفاعی در منطقه به شمار میروند.
امضای معاهده مشارکت جامع راهبردی ۲۰ ساله بین ایران و روسیه در ژانویه ۲۰۲۵، نقطه عطفی در روابط دوجانبه محسوب میشود. این سند راهبردی، همکاریهای گستردهای را در حوزههای سیاسی، اقتصادی، علمی، فناوری، فرهنگی، دفاعی و امنیتی تعریف میکند و با هدف تقویت امنیت ملی، مقابله با تهدیدات مشترک و شکلدهی به نظم جهانی چندقطبی، روابط دو کشور را وارد مرحلهای نوین ساخته است.
