تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومن ناسا، رصدخانه فضایی پیشرفتهای که برای مطالعه انرژی تاریک، ماده تاریک و کشف سیارات فراخورشیدی طراحی شده، در مراحل نهایی آمادهسازی برای پرتاب قرار دارد. این تلسکوپ با میدان دید وسیع فروسرخ خود، قرار است در تاریخ ۳۰ اوت ۲۰۲۶ (۸ شهریور ۱۴۰۵) با موشک فالکون هوی اسپیسایکس از مرکز فضایی کندی به فضا پرتاب شود تا درک ما از کیهان را متحول سازد.
کشف سیاهچالههای سرگردان در مرز کهکشانها، انقلابی در نجوم ایجاد کرده است. هوش مصنوعی با تحلیل دادههای عظیم تلسکوپها، بهویژه از طریق شناسایی رویدادهای اختلال کشندی (TDEs) و ریزهمگرایی گرانشی، نقش کلیدی در این اکتشافات ایفا میکند. این فناوری امکان شناسایی اجرام نامرئی را فراهم آورده و درک ما را از توزیع و تکامل سیاهچالهها عمیقتر میسازد.
تلسکوپ فضایی جیمز وب کشف جدید حیات را با شناسایی مولکولهای دیمتیلسولفید (DMS) در جو سیاره فراخورشیدی K2-18b به یک گام مهم نزدیکتر کرده است. این مولکول که روی زمین عمدتاً توسط موجودات زنده تولید میشود، قویترین نشانه زیستی بالقوه محسوب میشود. علاوه بر این، جیمز وب آب نیمهسنگین را در WASP-39b و ابرهای نمکی را در 'سیاره صورتی' GJ504b کشف کرده که ظرفیت بینظیر آن را در جستجوی حیات فرازمینی نشان میدهد.
تلسکوپ بسیار بزرگ (VLT) رصدخانه جنوبی اروپا سرانجام قویترین شواهد تصویری را از وجود ستاره همدم ابطالجوزا B ارائه کرد و به یک قرن جستجو پایان داد. این کشف مهم، با استفاده از ابزار SPHERE VLT، درک ما از تکامل ستارگان پرجرم و سیستمهای دوتایی را عمیقتر میکند و بینشهای جدیدی درباره سرنوشت نهایی ابرغول سرخ بتلژوز ارائه میدهد.
