در اوت ۲۰۲۶، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، حمله نظامی برنامهریزیشده به ایران را به طور مشروط لغو کرد. او مدعی شد این تصمیم در پاسخ به درخواست ایران و چند کشور منطقه و در پی حصول «چارچوبهای یک توافق» برای بازگشایی تنگه هرمز و پایان دادن به تهدید هستهای ایران صورت گرفته است. با این حال، تحلیلگران دلایل واقعی را فشار متحدان منطقهای و توان بازدارندگی ایران میدانند.
مذاکرات مستقیم و رسمی میان ایران و آمریکا برای احیای برجام و سایر مسائل عمده از اواخر سال ۲۰۲۲ و اوایل ۲۰۲۳ متوقف شده و به بنبست دیپلماتیک رسیده است. این توقف ناشی از عدم اعتماد متقابل، خواستههای متناقض، و فشارهای داخلی و خارجی بر هر دو کشور است که چشمانداز احیای توافق هستهای و تنشزدایی را با چالش جدی روبرو کرده است.
در بستر جنگ ۲۰۲۶ خاورمیانه، مذاکرات پنهان ایران و آمریکا، بهویژه حول تفاهمنامه اسلامآباد، تلاشی شکننده برای صلح است. این گفتگوها در سایه شکافهای داخلی آمریکا، فشار افکار عمومی و تنشهای منطقهای، آیندهای نامشخص دارد و نیازمند درک عمیق از پویاییهای پیچیده است.
