پروندهسازی علیه معلمان و فعالان صنفی در ایران به مجموعه اقدامات قضایی و اداری اطلاق میشود که شامل بازداشتهای خودسرانه، اتهامات امنیتی مبهم، حبس، شلاق، تبعید و انفصال از خدمت است. این رویه، بهویژه پس از اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴، با هدف سرکوب فعالیتهای صنفی مسالمتآمیز و مطالبهگرایانه معلمان و نقض آشکار حقوق بنیادین آنها صورت میگیرد و پیامدهای جدی بر حقوق بشر در آموزش دارد.
نگرانیهای بینالمللی درباره صدور و اجرای احکام اعدام علیه بازداشتشدگان اعتراضات در ایران به شدت افزایش یافته است. اتحادیه اروپا و سازمان ملل متحد این احکام را محکوم کرده و خواستار توقف استفاده از مجازات اعدام و رعایت موازین دادرسی عادلانه شدهاند. این اقدامات در کنار نقش دادگاههای انقلاب، ابعاد گسترده نقض حقوق بشر در این کشور را برجسته میسازد.
این مقاله به بررسی افزایش اعدامها و سرکوب اعتراضات در ایران میپردازد. با تحلیل جامع نقض حقوق بشر، وضعیت فعالان و نمونههای اعدام در اصفهان، ابعاد بحران را روشن میکند.
این مقاله به بررسی جامع تشدید تدابیر امنیتی داخلی ایران در سناریوی جنگ با آمریکا میپردازد. با تحلیل ساختار پیچیده امنیت داخلی، سازوکارهای سرکوب اعتراضات و وضعیت حقوق بشر، ابعاد مختلف این پدیده و پیامدهای آن برای جامعه ایران را روشن میکند.
در سالهای اخیر، ایران شاهد تشدید بیسابقه کنترلهای امنیتی و سرکوب داخلی بوده است که با هدف مهار اعتراضات، کنترل جامعه مدنی و اقلیتها صورت گرفته است. این روند شامل افزایش بازداشتها، اعدامها، شکنجه، نقض گسترده حقوق بشر و اعمال فشار بر فعالان، روزنامهنگاران و زنان است که به وخامت اوضاع امنیتی و حقوق بشری در کشور دامن زده است.
