نوار غزه با بحرانی بیسابقه در وضعیت انسانی و تخریب گسترده زیرساختها مواجه است. ۹۴ درصد جمعیت غزه به سرپناه و اقلام ضروری نیاز دارند، در حالی که ۸۸ درصد زیرساختها ویران شده و بازسازی آن دهها سال به طول میانجامد. این مقاله به عمق فاجعه انسانی و مقیاس تخریبها میپردازد.
شورای امنیت سازمان ملل متحد در سال ۲۰۲۶ با چالشهای عمیقی از جمله تداوم بحرانهای غزه و اوکراین و همچنین مسائل نوظهوری چون امنیت اقلیمی مواجه است. دانمارک در ریاست خود در اوت ۲۰۲۶، بر تقویت حقوق بینالملل، نقش زنان در صلح و رسیدگی به گرسنگی ناشی از درگیریها تمرکز کرده است. این نهاد برای حفظ صلح و امنیت بینالمللی، نیازمند اصلاحات و همگرایی بیشتر است.
بیانیههای مشترک متعدد از سوی کشورهای منطقه و جهان، شهرکسازیهای اسرائیل، بهویژه طرح E1، را بهشدت محکوم کرده و آن را ناقض قوانین بینالمللی و مانعی جدی بر سر راه راهحل دو دولتی میدانند. این اقدامات، پیوستگی سرزمینی فلسطین را تهدید کرده و چشمانداز تشکیل کشور مستقل فلسطینی با پایتختی قدس شرقی را تضعیف میکند. این اجماع منطقهای و بینالمللی بر لزوم توقف فوری این فعالیتها تأکید دارد.
در سال ۲۰۲۶، زنان معترض در ایران با ادامه بازداشتها، احکام سنگین زندان و اعدام مواجهاند. این مقاله به بررسی سرکوب سیستماتیک، نقض حقوق زنان و گزارشهای حقوق بشری میپردازد.
واکنش ایران به قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل ریشه در اصول بنیادین سیاست خارجی این کشور دارد که بر پایه مفاهیمی چون حاکمیت ملی، استقلال و دفاع از منافع ملی شکل گرفته است. تهران معمولاً قطعنامههایی را که مغایر با منافع یا حاکمیت خود میداند، محکوم کرده و مشروعیت آنها را زیر سؤال میبرد، با تأکید بر حق خود برای برنامه هستهای صلحآمیز و توانمندیهای دفاعی.
بحران غذایی در شرق آفریقا، بهویژه در کشورهایی مانند اتیوپی، کنیا و سومالی، میلیونها نفر را در معرض گرسنگی شدید و سوءتغذیه قرار داده است. این وضعیت وخیم ناشی از ترکیبی از خشکسالیهای بیسابقه، درگیریهای داخلی و شوکهای اقتصادی است که نیاز مبرم به کمکهای بشردوستانه و راهکارهای پایدار برای تضمین امنیت غذایی جهانی دارد.
بحران یمن در سال ۲۰۲۶ با تشدید تنشهای نظامی و وخامت بیسابقه اوضاع انسانی، به کانون توجهات بینالمللی تبدیل شد. شورای امنیت سازمان ملل در جلسات اضطراری خود به بررسی ابعاد مختلف این بحران، از جمله حملات حوثیها، پیامدهای منطقهای و نیازهای بشردوستانه پرداخت، در حالی که اختلافات عمیق میان اعضا بر سر راهحلها همچنان ادامه دارد.
سازمان ملل متحد در سال ۲۰۲۶ با هشدار درباره بحران انسانی بیسابقه در سودان، این کشور را با بزرگترین فاجعه انسانی جهان مواجه دانست. میلیونها نفر به دلیل درگیریهای داخلی، با قحطی، آوارگی گسترده، فروپاشی خدمات بهداشتی و آموزشی روبرو هستند. این بحران نیاز فوری به کمکهای بشردوستانه دارد که متأسفانه با کمبود شدید بودجه و محدودیت دسترسی مواجه است.
شورای امنیت سازمان ملل متحد در اوت ۲۰۲۶، تحت ریاست دانمارک، با برگزاری نشست «غذا زیر آتش»، بر ارتباط حیاتی میان درگیریهای مسلحانه و بحران جهانی غذا تمرکز میکند. این رویداد نشاندهنده اذعان فزاینده جامعه بینالملل به این واقعیت است که گرسنگی و ناامنی غذایی نه تنها یک مسئله بشردوستانه، بلکه تهدیدی جدی برای صلح و امنیت بینالمللی است و نیازمند رویکردی جامع و چندجانبه برای مقابله با ریشههای اصلی آن است.
واکنش ایران به قطعنامههای جدید یا پیشنهادی شورای امنیت سازمان ملل متحد، بر پایه تاکید بر انقضای قطعنامه ۲۲۳۱، ماهیت صلحآمیز برنامه هستهای و محکومیت "ریاکاری" و "استانداردهای دوگانه" شکل گرفته است. ایران خروج آمریکا از برجام و عدم پایبندی اروپا را عامل اصلی وضعیت کنونی میداند و هرگونه تلاش برای احیای تحریمها یا فعالسازی مکانیسم ماشه را رد میکند، ضمن اینکه بر حقوق حاکمیتی خود در چارچوب NPT تاکید دارد.
