اولین نشست پیمان دفاعی سهجانبه ترکیه، عربستان و پاکستان، موسوم به «پیمان دفاع مشترک مکه»، در استانبول برگزار شد. این نشست که با هدف تقویت بازدارندگی جمعی و ارتقای همکاریهای امنیتی میان این سه کشور شکل گرفته، ابعاد گستردهای در پویاییهای امنیتی خاورمیانه و سیاست خارجی قدرتهای منطقهای دارد و میتواند معماری امنیتی منطقه را تحت تأثیر قرار دهد.
در یک رویداد مهم ژئوپلیتیکی، عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه با امضای «توافقنامه مکه برای دفاع مشترک»، گامی اساسی در جهت تقویت بازدارندگی جمعی و بازآرایی نظم امنیتی خاورمیانه برداشتند. این پیمان سهجانبه که بند دفاع متقابل مشابه ناتو دارد، در ۱۶ مرداد ۱۴۰۵ (۷ اوت ۲۰۲۶) امضا شد و هدف آن ارتقای امنیت و ثبات منطقهای در مواجهه با تهدیدات فزاینده است. تحلیل این توافق، ابعاد «ائتلاف سنی» و تأثیرات آن بر روابط منطقهای از اهمیت بالایی برخوردار است.
ارتش اسرائیل با انجام عملیاتهای نظامی متعددی، از جمله «سپر شمالی» در سالهای ۲۰۱۸-۲۰۱۹ و اقدامات مستمر در سال ۲۰۲۶، به انهدام شبکه تونلهای حزبالله در جنوب لبنان میپردازد. این تونلها که برای قاچاق سلاح، جابجایی نیرو و عملیات نظامی طراحی شدهاند، تهدیدی استراتژیک برای امنیت اسرائیل محسوب میشوند و هدف از این عملیاتها، خنثیسازی این تهدیدات و کاهش توان نظامی حزبالله در مرز است. این مقاله به ابعاد عملیاتی، استراتژیک و ژئوپلیتیکی این موضوع میپردازد.
جمهوری اسلامی ایران به طور مکرر اسرائیل را به انجام «عملیات پرچم دروغین» متهم میکند، اقداماتی که به ظاهر توسط طرف ثالث انجام شده اما در واقع برای بدنام کردن ایران و توجیه اقدامات تهاجمی طراحی شدهاند. این اتهامات، که در بستر بیثباتی فزاینده منطقهای و جنگ روانی شدید مطرح میشوند، بر امنیت خاورمیانه، از جمله نقش حیاتی کشورهایی مانند مصر و نقاط استراتژیک چون بندر دمیاط، تأثیر عمیقی میگذارند و پیچیدگیهای ژئوپلیتیکی منطقه را افزایش میدهند.
